Gazel yazan ve taçların üzerine imza atan bir padişah...

Baki"nin gazelinde dediği gibi,dört bir taraftan ayağına altın akıp gelirken,yani üç kıta ve iki deniz onun emirleriyle şekillenirken,o oğlu selim"e Hicaz"daki su yollarının tamirini vasiyet edecekti.

Batılılar "Muhteşem" demişti,biz ise Kanuni demiştik kendisine.Kanuncu...

ABD senetosu"ndaki dünyanın büyük kannu yapıcıları arasında bizden bir tek onun adının okunması yeterince anlamlı bir mesaj olsa gerek.

Yüzlerce puthaneyi alıp mescit eyleyenve çan seslerinin duyulduğu şehirleri ezan sesleriyle çınlatan bu adam,31 yaşındayken Orta Avrupa tarihinin gidişatını değiştiren bir zafer kazanmıştı Mohaçta.Kolay gelir bize.Ancak yine aynı mohaç savaşında hernasılsa safları yarıp üzerine doğru gelen üç Mcar şövalyesini kılıcıyla tek başına haklaması üzerinde de durup düşünmemiz gerekmez mi?

Daha şehzade iken Kafkaslardaydı.Babasını emri üzerine Gürcistan seferine katılmış,Batum civarını fethetmişti.

Sonra,çift emeklilik süresi diyebileceğimiz 46 yıl boyunca ufuktan ufka koşup durmuş ve nihayet,Mohaç"tan tam 40 yıl sonra,71 yaşındayken,hasta haliyle Zigetvar seferine çıkmıştı.Onu yine ordusunun başında görürüz.Yalnız bu defa sedye haline getirilen bir at arabasında yol alıyordur koca Kanuni.

Üstelikte vezir vüzarasına sıkı sıkıya tembihlemiştir bir köyün veya kasabanın yanından geçerken haber versinler diye.Meskun bir mahalden geçilirken haber gelir,hasta Kanuni hazırlanır,seraser ve diba giysilerini giyer,pür ciddiyet atına süvar olurdu.Neden mi?Halk padişahını hasta bilmesin,devlete olan inanç ve güveni sarsılmasın diye.

30 yaşında,40 yaşında,50 yaşında ordunun ve toplumun başında bulunmak,kahramanlık yapmak normaldir de,70"ini devirmiş bir yöneticinin,üetelik hasta hasta,üstelikte Zigetvar gibi orta büyüklükte bir kalenin fethi için sefere çıkmasındaki hikmeti ve inceliği anlamak büyük gayret ister.Sahiden de maddi açıdan neye ihtiyacı vardı Kanuni"nin?Paraya mı,mala mı,şöhrete mi?Yoksa "kale koleksiyonu"na nadide bir parça ilave etmek için mi yollara düşmüştü.

Hayatını Zigetvar önlerinde kaybetti.İç organları ve kalbi,öldüğüyere gömüldü,fetihten sonra üzerine bir türbe yapıldı.Ancak bu sefere çıkmakta neden ısrar ettiğinin sırrı hala çözülemedi.(80 yaşındaki Ebu Eyyüb el-Ensari r.a kendini ata bağlatarak İstanbul önlerine neden geldiyse-benim yorumum-)

Kalbini Zigetvarda bırakmak için olmasın?

Öyle dememiş miydi zaten bir mektubunda:
""Ve sen dahi fani olan nesneye gönül bağlamıyasın.""

Mustafa ARMAĞAN,Büyük Osmanlı Projesi,Timaş Yayınları,s. 286-287