Her sabah korku’yla kalkmak... Ve “herşey olabilir” deyip bekleyişe geçmek.
Hangi rejimde var bu?
- İnsan bir kere ölür.
İster savaşta, ister iç kavgada, isterse de ihtilalde.
Bir kere ölür.
Fakat korkuyla yaşanmaz.
Ay darbe mi geldi, ay karşı devrim mi oldu, ay laiklik mi çöktü...
Sürekli yürek çarpıntısı.
Ne galip belli, ne mağlup.
Milyonlarca insan ara yerde sıkışıp kalmış.
***
Sanırsınız ki bu topraklarda iki ayrı kavim var.
Birbirine sürekli gol atıyor.
Rövanş, misilleme, tehdit, gözdağı, gövde gösterisi ve madem öyle işte böyle yarışı.
Herkesin birden gözü dönmüş.
Sanki kan davası...
Dur diyecek kimsemiz de yok. Çünkü onlar da horoz...
Kavganın tam göbeğinde hepsi.
Hatta en önde.
***
Türkiye, kendi ayağına sürekli kurşun sıkıyor.
Bütün kurumlarıyla birlikte intihar ediyor Türkiye.
Dış mihraklar palavrasını bırakın... Tepesinde zebani’ye ihtiyaç duyulmayan bir kazanda kaynıyoruz.
Rejimin adı farkeder mi?
|
