Platon’un öğrencisi Aristoteles "bilimsel bilginin ne olduğunu" araştırmakla işe başlar, sonunda da mantığın kurucusu olur.

Mantık, ona göre, bilimsel çalışma için bir alettir, gerçek bilgiye vardıracak yolu gösteren bir araçtır. Bu mantığın başlıca düşünceleri şunlardır:

Gerçek bilgiye ancak tümel önermelerle varılabilir. Yalnız, tümel önerme Aristoteles için sadece araçtır. Platon’da olduğu gibi bir amaç değildir. Platon’da bilgi, tümel’e (idea’ya) ulaşınca, bunu bilince gerçek bilgi olur. Aristoteles’in bilmek istediği ise, tümel değil tekil’dir, tek nesnedir. Çünkü, ona göre, tümel (idea) tek tek nesnelerin içindedir; onların kavramsal özüdür. Bundan dolayı yapılacak şey tekil ile onun içinde bulunan tümel arasında bir bağlantı kurmak; tekil’i tümelden bir sonuç çıkarmak, türetmektir; bu da tümdengelim yöntemidir. Bu tümdengelimli sonuç çıkarmanın ana biçimi de, Aristoteles’ e göre tasımdır.

Aristoteles mantığının ikinci düşüncesi: " Bilmek varlığı olduğu gibi kavramaktır." Bilgi önermelerle dile getirilir; doğru bir önermede konu için dediklerimiz konunun gerçeğine uygundur. Bundan dolayı düşünme ve dilde varlık yansımaktadır.

Kavramların alt alta sıralanıp diziylişlerinin tümü