Şöyle bir göz atılması gereken sonraki konu, yerel kullanıcılardan gelen saldırılara karşı sistem güvenliğiniz konusu. Kullanıcıların yerel olduğunu söyledik mi?

Evet!

Sistem saldırganlarının root hesabına giden yollarındaki ilk şeylerden bir tanesi yerel bir kullanıcı hesabına erişim elde etmektir. Bu saldırganlar, gevşek bir yerel güvenlik ile, kötü ayarlı bir yerel servis veya çeşitli böceklerden yararlanarak, normal kullanıcı erişimlerini root erişimine terfi ettirir. Eğer yerel güvenliğinizin sıkı olduğundan emin olursanız, saldırganın üzerinden atlaması gereken başka bir çit daha oluşturmuş olursunuz.

(Ç.N.: İngilizce bug (böcek) kelimesi, bilgisayar dünyasında, yazılımların, yazarları tarafından önceden tahmin edemedikleri, çalışma zamanında, yani çalışırken ortaya çıkan hataları kastetmek için kullanılır. Bununla ilgili anlatılan bir hikaye, bilgisayarların henüz bir oda büyüklüğünde olduğu zamanlarda, bir böceğin bilgisayarın içine girerek kısa devreye sebep olduğu, böylelikle o anda çalışmakta olan yazılımın görevini yerine getirememesine yol açtığı şeklindedir. Bu olay, ilk yazılım böceği olarak anılır. Genelde böcek kelimesi, yazılımların çalışırken, çoğunlukla beklemedikleri veya kontrol etmedikleri bir girdi karşısında ne yapacaklarını bilememeleri, yahut da kendilerine işletim sistemi tarafından yasaklanmış olan bazı şeyler yapmaya kalkmaları yüzünden göçmesi ile sonuçlanan yazılım hataları için kullanılır. Bu yazılım hataları, önemli bir oranda denetimin yazılım dışına çıkmasına ve işletim sistemine devredilmesine yol açar. Bunu bilen bir saldırganın, yazılımın bıraktığı yerde, işletim sistemi henüz devreye girmemişken, denetimi devralarak kendi yararına olan yazılım kodu parçacıklarını sistem üzerinde çalıştırmasına olanak sağlar. Bu yüzden daha önce bahsedilen, yazılım sürümlerinin güncel tutulması özellikle önem kazanmaktadır. Çünkü bir yazılımın bulunmuş böcekleri, bir sonraki sürüm çıkmadan önce temizlenir. Hatta bazı güncellemeler, yazılımın sadece böceklerden temizlenmiş olması için yayımlanan güncellemelerdir.)

Yerel kullanıcılar, gerçekten söyledikleri kişi oldukları durumda bile sistem üzerinde fazlaca kargaşa yaratabilir (Ç.N.: Bizzat hesabın meşru sahibi tarafından zarar verilmek istenebilir). Tanımadığınız insanlara, veya iletişim bilgilerine sahip olmadığınız birine hesap açmak, gerçekten çok kötü bir fikirdir.

4.1 Yeni Hesap Açma
Kullanıcı hesaplarının, kullanıcıların yapması zorunlu işler için asgari gereklerini karşılayacak şekilde açıldığından emin olmalısınız. Eğer (10 yaşındaki) oğlunuza bir hesap açarsanız, erişiminin bir kelime işlemci ya da çizim programıyla sınırlı olmasını, ve kendisinin olmayan veriyi silme yetkisinin olmamasını isteyebilirsiniz.

Diğer kullanıcıların Linux makinenize meşru bir erişim sağlamasına izin verirken esas olarak alınabilecek bazı kurallar:

Onlara, gereksinim duydukları en az yetkiyi verin.
Ne zaman ve nereden sisteme giriş yaptıklarına, ya da yapmaları gerektiğine dikkat edin.
Kullanılmayan hesapların kapandığından emin olun.
Bütün bilgisayar ve ağlarda aynı kullanıcı isminin kullanılması, hesabın bakımını kolaylaştırması, ve günlük verisinin daha kolay çözümlenmesi açısından tavsiye edilir.
Grup kullanıcı kimliklerinin yaratılması mutlak surette yasaklanmalıdır. Kullanıcı hesapları sorumluluk mekanizması da sağlar, ve bu birden fazla kişinin kullandığı grup hesaplarıyla mümkün değildir.
Güvenlik ihlallerinde kullanılan bir çok yerel kullanıcı hesabı, aylardır hata yıllardır kullanılmayanlardır. Kimse onları kullanmadığı için, ideal bir saldırı aracıdırlar.

4.2 Root Güvenliği
Makinenizdeki, peşinden en fazla koşulan hesap root (üstün kullanıcı) hesabıdır. Bu hesap bütün makine üzerinde yetki sağlamasının yanı sıra, ağdaki diğer makineler üzerinde de yetki sağlıyor durumda olması mümkündür. Unutmayın ki root hesabını, sadece özel işler için ve çok kısa süreliğine kullanmalısınız, geri kalan zamanlarda normal kullanıcı olarak işlerinizi yürütmelisiniz. Root kullanıcısı olarak sisteme giriş yaptığınızda, yaptığınız küçük hatalar dahi sorunlara yol açabilir. Root hesabıyla ne kadar az zaman harcarsanız, o kadar güvende olursunuz.

Makinenizi root olarak karıştırmaktan uzak durmanızı sağlayacak bir kaç numara:

Karmaşık bir komut kullanırken, komutu ilk önce yıkıcı olmayan başka bir şekilde kullanmayı deneyin... Özellikle komutun geniş çaplı kullanımında... Örneğin rm foo*.bak yapmak istiyorsanız, önce ls foo*.bak komutunu kullanarak, silmek üzere olduğunuz dosyaların, silmeyi düşündüğünüz dosyalar olduğundan emin olun. Bu tür tehlikeli komutların kullanımında, komutlar yerine echo kullanmak da zaman zaman işe yarayabilir.

Kullanıcılarınıza, rm komutunun, dosyaları silmeden önce onay almasını sağlayacak, varsayılan bir takma ismini olusturun. (Ç.N.: Bir çok Linux sistemde bunu alias rm=rm -i komutuyla, örneğin sistem genelindeki başlangıç dosyalarının (/etc/profile gibi) içinde gerçekleştirebilirsiniz.)

Sadece belirli, tek bir işi yapmanız gerektiği zamanlarda root olun. Eğer kendinizi bir şeyin nasıl yapıldığını tahmin etmeye çalışırken bulursanız, normal kullanıcı hesabınıza geri dönüp, root tarafından neyin yapılacağından emin olmadan önce root kullanıcısına dönmeyin.

Root için komut yolu tanımı çok önemli. Komut yolu (yani PATH çevre değişkeni), girdiğiniz herhangi bir komut ya da programın hangi dizinlerde aranacağını belirtir. Root kullanıcısı için komut yolunu olabildiğince sınırlandırmaya çalışın, ve asla . dizinini eklemeyin (geçerli dizin anlamına gelir, Ç.N.: tek bir nokta olan geçerli dizin, o anda içinde bulunduğunuz dizindir). Ek olarak, komut yolunuzda, yazılabilen dizinler bulundurmayın, çünkü bu saldırganların bu dizinler içine, bir sonraki sefer kullandığınızda root erişim izniyle çalışacak olan yeni çalıştırılabilir dosyalar koyabilmesi anlamına gelir.

Asla rlogin/rsh/rexec araçlarını (r-araçları olarak adlandırılırlar) root olarak kullanmayın. Çünkü bunlar, çok çeşitli saldırılara açık komutlardır, dolayısıyla root olarak çalıştırıldıklarında çok daha tehlikeli hale gelirler. Asla root için .rhosts dosyası yaratmayın. (Ç.N.: Bu dosya başka bilgisayarlardan çoğunlukla parolasız bağlantı için kullanılır. Sadece yaratmamamakla kalmayıp, özellikle root için böyle bir dosyanın olmadığından emin olun. Bir çok saldırı, root´un ev dizinine, içinde + + satırı bulunan bir .rhosts dosyası kullanılması ile sonuçlanır ki, bu makinenize her hangi bir bilgisayardan herhangi bir kullanıcının parola girmeden root olarak bağlanabileceği anlamına gelir).

/etc/securetty dosyası, root olarak giriş yapılabilecek terminalleri belirtir. Bu dosyanın varsayılan ayarları (Red Hat Linux´ta) yerel sanal konsollardır (Ç.N.: /dev/tty1´den /dev/tty6´ya kadar). Bu dosyaya herhangi bir şey eklerken çok tedbirli olun. Root olmanız gerektiğinde uzaktan normal bir kullanıcı hesabına (ssh veya diğer şifrelenmiş bir yolla) giriş yapıp su komutuyla olabilirsiniz. Dolayısıyla doğrudan root olarak giriş yapabilmeye gereksiniminiz yoktur.

Root´u kullanırken daima yavaş ve temkinli davranın. Davranışlarınız bir çok şeyi etkileyebilir. Tuşlara dokunmadan önce düşünün!
Eğer birine (umarız güvenli biridir), mutlak surette root hesabını kullanması için izin vermeniz gerekiyorsa, yardımcı olabilecek bir kaç araç var. sudo, kullanıcıların, parolalarını kullanarak sınırlı sayıda komutu root olarak çalıştırmalarına izin verir. Bu, örneğin, bir kullanıcının, ayrılabilir medyanın (Ç.N.: Örneğin CDROM) bağlanması veya çıkarılması işini, için root´un diğer yetkilerini kullanamadan yapabilmesi anlamına gelebilir. sudo aynı zamanda, başarılı ve başarısız sudo denemelerinin bir günlüğünü tutar, bu şekilde kimin ne yapmak için bu komutu kullandığını izlemeniz mümkün hale gelir. Bu sebeple sudo, birden fazla kişinin root erişimi olduğu yerlerde bile iyi bir iş yapar, çünkü değişikliklerin takip edilmesinde yardım etmiş olur.

sudo belirli kullanıcılara belirli yetkiler vermekte yararlı olmasına rağmen, bazı eksiklikleri vardır. Sadece sınırlı bir takım işlerde kullanılmak zorundadır, örneğin bir sunucuyu yeniden başlatmak, veya yeni kullanıcılar eklemek gibi. sudo ile çalıştırılan, ve kabuğa çıkmaya izin veren her program, sisteme root erişimi sağlamış olur. Buna örnek olarak bir çok editör gösterilebilir. Ayrıca, /bin/cat kadar zararsız bir program bile, dosyaların üzerine yazmakta, ve root erişimi sağlamakta kullanılabilir. sudo programını, yapılan işten kimin sorumlu olduğunun izlenilmesi için kullanılan bir programmış gibi düşünün, ve hem root kullanıcısının yerine geçmesini hem de güvenli olmasını beklemeyin

5. Dosyalar ve Dosyasistemi Güvenliği
Sistemlerinizi ağa bağlı hale getirmeden önce yapılacak bir kaç dakikalık hazırlık ve planlama, sistemlerinizin ve üzerlerinde saklanan verinin korunmasında yardımcı olabilir.

Kullanıcıların, SUID/SGID programları ev dizinlerinden çalıştırmalarına izin vermek için herhangi bir sebep olmamalıdır. /etc/fstab dosyasında, root´tan başkalarının da yazma izninin olduğu disk bölümleri için nosuid seçeneğini kullanın. Ayrıca, kullanıcıların ev dizinlerinin bulunduğu bölümlerde, ve /var dizininde, program çalıştırılmasını ve karakter veya blok cihazların yaratılmasını engellemek için (ne de olsa hiçbir zaman böyle bir şey gerekmeyecektir) nodev ve noexec seçeneklerini kullanabilirsiniz.

NFS kullanarak dosyasistemlerini dışarı açıyorsanız, /etc/exports dosyasında en fazla sınırlandırma sağlayan seçenekleri kullandığınızdan emin olun. Bu, genel karakter kullanılmaması, root kullanıcısına yazma izninin verilmemesi, ve mümkün olduğu yerlerde salt-okunur şekilde dışa açılması anlamına geliyor.

Kullanıcılarınızın dosya yaratma umask´ini mümkün olduğu kadar sınırlı tutun. Bkz. umask ayarları.

Eğer, NFS gibi bir ağ dosyasistemini kullanarak dosyasistemlerini bağlıyorsanız, /etc/exports dosyasında uygun sınırlama ayarlarının yaptığınızdan emin olun. Tipik olarak, nodev, nosuid, ve belki de noexec gerekli olanlardır.

Dosyasistemlerinin sınırları belirleyin, varsayılan unlimited (Ç.N.: sınırsız) ayarına izin vermeyin. Kullanıcı bazındaki sınırları, kaynak-limitleri PAM modülünü kullanarak, ve /etc/pam.d/limits.conf dosyasındaki ayarlar aracılığı ile yapabilirsiniz. Örneğin, users grubu için sınırlar şu şekilde olabilir:

@users hard core 0
@users hard nproc 50
@users hard rss 5000

Burda söylenen, core dosyalarının yasaklanması, işlem sayısının 50 ile sınırlanması, ve bellek kullanımının 5M ile sınırlandırılmasıdır.

/var/log/wtmp ve /var/run/utmp dosyaları sisteminizdeki tüm kullanıcıların sisteme giriş bilgilerini içerir. Bu dosyaların bütünlükleri korunmalıdır, çünkü bir kullanıcının (ya da bir saldırganın) ne zaman ve nereden giriş yaptığını belirlemede kullanılabilirler. Bu dosyaların erişim izinleri, normal işlevlerini gerçekleştirmelerine engel olmayan 644 olmalıdır.

Korunması gereken bir dosyanın kazara silinmesi veya üzerine yazılmasını önlemek için değişmez biti kullanılabilir. Bu ayrıca, dosyaya bir simgesel bağ yaratılmasını da engelleyecektir (bu tür simgesel bağlar, /etc/passwd veya /etc/shadow dosyaların silinmesi gibi saldırılarda temel oluşturmuştur). Değişmez biti ile ilgili daha fazla bilgi için chattr (1) man sayfasına bakın.

Sisteminizdeki SUID ve SGID dosyaları, potansiyel bir güvenlik riski oluşturur ve yakından izlenmelidir. Bu programlar, onları çalıştıran kullanıcıya özel yetkiler verdiği için, güvensiz programların kurulu olmadığından emin olmak gereklidir. Korsanların gözde bir numarası da SUID-root programlarından yararlanarak, bir sonraki girişlerinde arkakapı olarak kullanmak üzere bir SUID programı yerleştirmektir. Bu şekilde asıl delik kapatılsa bile yeni arkakapı sayesinde sisteme giriş yapabilirler.
Sisteminizdeki bütün SUID/SGID programları bularak ne olduklarını izleyin. Böylelikle, bir değişiklik olduğunda, ki bu değişiklikler potansiyel bir saldırganın göstergesi olabilir, haberiniz olmuş olur. Sisteminizdeki bütün SUID/SGID programları bulmak için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz:

root# find / -type f \( -perm -04000 -o -perm -02000 \)

Debian dağıtımı, hangi SUID programlarının bulunduğunu belirlemek için her gece bir iş çalıştırır. Daha sonra bunu bir önceki gece ile karşılaştırır. Bu günlük için /var/log/setuid* dosyalarına bakabilirsiniz.

Şüpheli bir programdaki SUID ve SGID erişim izinlerini chmod ile kaldırabilir, daha sonra mutlak şekilde gerektiğini hissederseniz tekrar yerine koyabilirsiniz.

Herkes tarafından yazılabilir dosyalar, özellikle sistem dosyaları, bir korsan sisteminize erişir ve üzerlerinde değişiklik yaparsa bir güvenlik deliği haline gelebilir. Ayrıca herkes tarafından yazılabilir dizinler de tehlikelidir, çünkü bir korsanın istediği gibi dosya ekleme ve silmesine izin verir. Sisteminizdeki herkes tarafından yazılabilen dosyaları bulmak için, aşağıdaki komutu kullanın:

root# find / -perm -2 ! -type l -ls

ve bu dosyaların neden yazılabilir olduklarını bildiğinizden emin olun. Normal işlevler sırasında, herkes tarafından yazılabilir bir takım dosyalar bulunur, bunlar arasında /dev dizinindekiler ve simgesel bağlar da vardır. Bu nedenle yukarıdaki find komutunda simgesel bağları dışarıda bırakan ! -type l seçeneğini kullandık.

Sahipsiz dosyalar da bir saldırganın sisteminize eriştiğinin bir göstergesi olabilir. Sahibi olmayan veya hiçbir gruba ait olmayan dosyaları aşağıdaki komut ile bulabilirsiniz:

root# find / -nouser -o -nogroup -print

.rhosts dosyalarına sisteminiz üzerinde izin vermemelisiniz, dolayısıyla sistem üzerindeki bu dosyaların bulunması düzenli yönetim görevlerinizin bir parçası olmalı. Unutmayın, bir korsan bütün ağınıza erişebilmek için sadece bir güvensiz hesaba gereksinim duyar. Aşağıdaki komutla sistem üzerindeki tüm .rhosts dosyalarını bulabilirsiniz:
root# find /home -name .rhosts -print

Son olarak, herhangi bir sistem dosyası üzerindeki erişim izinlerini değiştirmeden önce, ne yaptığınızı anladığınızdan emin olun. Sadece bazı işlerin daha kolay olduğunu düşündüğünüz için bir dosyanın erişim izinlerini değiştirmeyin. Daima değiştirmeden önce neden o dosyanın o izinlere sahip olduğunu belirleyin.

5.1 Umask Ayarları
umask komutu, sistem üzerinde varsayılan dosya yaratma kipini belirlemek amacıyla kullanılabilir. İstenen dosya kipinin sekizli sayı düzeninde tümleyicisidir. Eğer dosyalar, erişim ayarlarına bakmaksızın yaratılırsa, kullanıcı dikkatsizce, okuma veya yazma izni olmaması gereken birine bu izinleri verebilir. Tipik umask ayarları, 022, 027, ve 077 (en fazla sınırlama budur) ayarlarıdır. Normal olarak, umask /etc/profile dosyasında belirlenir, dolayısıyla bütün kullanıcılar için geçerlidir. Dosya yaratma maskesi 777´den istenen değerin çıkarılmasıyla elde edilebilir. Diğer bir deyişle, umask ayarı 777 olduğu zaman, yeni yaratılan bir dosya kimse için okuma, yazma ve çalıştırma izinlerini bulundurmayacaktır. 666 gibi bir maske, yeni yaratılan dosyaların 111 (Ç.N.: Herkes için sadece çalıştırma) izninde olmasını sağlayacaktır. Örneğin, aşağıdaki gibi bir satır olabilir:

# Kullanıcının varsayılan umask değerini belirle
umask 033

Root´un umask değeri 077 olmalıdır; bu, root´tan başka herkesi okuma, yazma ve çalıştırma izinlerinden, açık bir şekilde chmod ile izin verilene kadar yoksun bırakır. Yukarıdaki örnekte, yeni yaratılan dizinlerin izinleri, 777 - 033 = 744 olacaktır. Yeni yaratılan dosyaların ise bu maske ile erişim izinleri 644 olur.

Eğer Red Hat kullanıyorsanız, ve onların kullanıcı ve grup ID yaratma düzenlerine bağlı kalıyorsanız, umask için gereken sadece 002 değeridir. Bunun sebebi, Red Hat´te varsayılan ayarın her kullanıcı için ayrı bir grup olmasıdır. (Ç.N.: Red Hat dağıtımında, yeni bir kullanıcı açtığınız zaman, grubunu belirtmediğiniz sürece, kullanıcı ismiyle aynı yeni bir grup açılır ve kullanıcı bu grupta yer alır.)

5.2 Dosya İzinleri
Sistem dosyalarınızın, kullanıcılar tarafından, ve sistem dosyalarının bakımından sorumlu olmayan kişiler tarafından açılmadığını garanti altına almak önemlidir.

Unix, dosya ve dizinlerdeki erişim denetiminde üç ayrı özelliğe göre sağlar: sahip, grup, ve diğer. Bir dosyanın her zaman bir sahibi ve grubu vardır, geriye kalan herkes diğer özelliğine sahiptir.

Unix izinlerini kısaca açıklayacak olursak:

Sahiplik - Hangi kullanıcı(lar) ve grup(lar), dosyanın (veya dizin/üst dizinin) izin haklarını denetim altında tutuyor?

İzinler - Kimi erişim tiplerine müsade etmek için 1 veya 0 olabilen bitler. (Ç.N.: bit, binary digit´in kısaltması olup, ikili rakam anlamına gelir. İkili sayı düzeninde zaten iki rakam vardır, 1 ve 0). Dosyaların izinleri, dizinlerinkinden farklı anlamlar taşır.

Okuma:

Dosyanın içeriğini görebilme
Dizinde hangi dosyaların bulunduğunu görebilme
Yazma:

Bir dosya üzerinde değişiklik veya ekleme yapabilme
Bir dizindeki dosyaları silebilme veya taşıyabilme
Çalıştırma:

İkili yapıdaki bir programı veya kabuk betiğini çalıştırma (Ç.N.: Betikler, ikili dosya türünde olmayıp, bildiğimiz okunabilir metin dosyalarıdır. Diğer metin dosyalarından farkları çalıştırılabilme özellikleridir. Bu özellikleri, betiklerin ikili dosya tipleri, yani programlar tarafından yorumlanması şeklindedir. Örneğin bir kabuk betiği bash programı tarafından, bir perl betiği perl programı (veya modülü) tarafından, ve bir php betiği ise php programı (veya modülü) tarafından okunarak, içindeki komutlar yerine getirilir)
Bir dizinde arama yapabilme, okuma izinleri ile birlikte (Ç.N.: Bir dizin için çalıştırma bitinin durumu, o dizine cd veya chdir komutlarıyla girilip girilemeyeceğini de belirler)

Metin Sakla Niteliği: (Dizinler için)
Yapışkan bit de dizinlere ve dosyalara uygulandığında farklı anlamlar taşır. Eğer bir dizinin yapışkan biti 1 ise, bir kullanıcı o dizinde yeni bir dosya oluşturabilir, fakat dizindeki diğer dosyaları, kendine ait olmadığı veya açık bir şekilde izin verilmediği sürece silemez. Bu bit, /tmp gibi herkesin yazabileceği, ama diğer hiçbir kullanıcının başkalarının dosyalarını silmemesinin sağlanması gereken dizinler için tasarlanmıştır. Uzun dizin listesinde yapışkan bit t olarak görünür (Ç.N.: Bir başka örnek, dosya göndermenize izin verilen ftp sunucularıdır. Burda aynı dizine herkes dosya aktarımı yapabilir, ama bir kullanıcının koyduğu dosyayı diğer bir kullanıcı silemez.)

SUID Niteliği: (Dosyalar için)
Bu, dosyayı kullanıcı-kimliği-belirle izinleriyle ilgilidir. Eğer sahip izinleri bölümünde but bit 1 ise, ve dosya çalıştırılabilir bir dosya ise, çalışan işlemler sistem kaynaklarına, işlemi başlatan kişinin değil, dosya sahibinin kimliğinde erişim sağlar. Bu, bir çok tampon taşması açıklarının da sebebidir. (Ç.N.: Normalde Unix sistemlerde bir bir programı veya kabuk betiğini çalıştırarak bir işlem başlattığınızda, o işlemin kullanıcı kimliği ve izinleri, başlatan kişininkiyle aynıdır. Söz konusu dosyanın sahip izinleri bölümünde SETUID (Set User ID) biti 1 ise, bu, dosya sahibinin kullanıcı kimliğinin, işlemin etkin kullanıcı kimliği haline getirilmesini sağlar, ve işlem o dosya sahibinin erişim izinleri ile çalışır. Bunun pratik olarak anlamı şudur: Bir dosyanın sahibi root ise, ve SETUID biti 1 ise, o dosya çalıştırıldığında, çalıştıran kişi işlemin çalışması boyunca root olur, işlem bittiğinde eski kullanıcı kimliğine (gerçek kullanıcı kimliği) geri döndürülür. Tampon taşmaları, programın göçmesine ve yarım kalmasına sebep olan böceklerdir. Program henüz bitmemiş olduğu için çalıştıran kullanıcı hala root erişim iznindedir. Bu noktada bir kabuk çalıştırılabilirse bu kişi pratik anlamda root´un yapabileceği herşeyi yapabilir anlamına gelir.)
SGID Niteliği: (Dosyalar için)
Bu bit grup izinlerinde 1 ise, dosyanın grup-kimliği-belirle durumunu denetler. Bu kullanıcı-kimliği-belirle biti ile aynı şekilde çalışır, fakat bu kez grup kimliği etkilenir. Bu bitin etkili olabilmesi için dosyanın çalıştırılabilir olması şarttır (Ç.N.: SGID - set group id, grup kimliğini belirle)

SGID Niteliği: (Dizinler için)
Eğer bir dizinin bu bitini 1 yaparsanız (chmod g+s dizin ile), bu dizinde yaratılan dosyaların grupları, bu dizinin grubu ile aynı olacaktır.
Siz - Dosyanın sahibi

Grup - Ait olduğunuz grup

Diğer - Sizin ve grubunuzun diğer üyelerinin dışında kalan herkes.

Dosya Örneği:

-rw-r--r-- 1 kevin users 114 Aug 28 1997 .zlogin
1. bit - dizin mi? (hayır)
2. bit - sahibi okuyabilir mu? (evet, kevin tarafından)
3. bit - sahibi yazailiror mu? (evet, kevin tarafından)
4. bit - sahibi çalıştırabiliyor mu? (hayır)
5. bit - grup üyeleri okuyabilir mu? (evet, users tarafından)
6. bit - grup üyeleri yazabiliyor mu? (hayır)
7. bit - grup üyeleri çalıştırabiliyor mu? (hayır)
8. bit - diğerleri okuyabiliyor mu? (evet, herkes tarafından)
9. bit - diğerleri yazabiliyor mu? (hayır)
10. bit - diğerleri çalıştırabiliyor mu? (hayır)

Aşağıdaki satırlar, dosyalar için açıklanan erişim izinlerinin uygulanabilmesi için verilmesi gereken en az izinlerin örnekleridir. Herhangi birine burdakilerden daha fazla izin vermek isteyebilirsiniz, fakat bunların en azları açıklanmaktadır:

-r-------- Dosya sahibinin dosyayı okumasına izin verir.
--w------- Dosya sahibinin dosyayı değiştirmesine veya silmesine izin verir.
(Dosyanın içinde bulunduğu dizine yazma hakkı olan herkes, dosyanın
üzerine yazabilir, dolayısıyla dosyayı silebilir)
---x------ Dosyanın sahibi programları çalıştırabilir. Kabuk betiklerini çalıştıramaz,
çünkü onlar için okuma izni de olmalıdır.
---s------ Etkin kullanıcı kimliğini dosya sahibinin kullacı kimliği haline getirir.
--------s- Etkin grup kimliğini dosyanın grup kimliği haline getirir.
-rw------T Son değiştirilme zamanı güncellenmez. Genelde takas dosyaları için
kullanılır.
---t------ Etkisi yoktur. (Önceleri yapışkan bit olarak kullanılırdı)

Dizin Örneği:
drwxr-xr-x 3 kevin users 512 Sep 19 13:47 .public_html/
1. bit - dizin mi? (evet, bir sürü dosya içeriyor)
2. bit - sahibi okuyabilir mu? (evet, kevin tarafından)
3. bit - sahibi yazailiror mu? (evet, kevin tarafından)
4. bit - sahibi çalıştırabiliyor mu? (evet, kevin tarafından)
5. bit - grup üyeleri okuyabilir mu? (evet, users tarafından)
6. bit - grup üyeleri yazabiliyor mu? (hayır)
7. bit - grup üyeleri çalıştırabiliyor mu? (evet, users tarafından)
8. bit - diğerleri okuyabiliyor mu? (evet, herkes tarafından)
9. bit - diğerleri yazabiliyor mu? (hayır)
10. bit - diğerleri çalıştırabiliyor mu? (evet, herkes tarafından)

Aşağıdaki satırlar, dosyalar için açıklanan erişim izinlerinin uygulanabilmesi için verilmesi gereken en az izinlerin örnekleridir. Herhangi birine burdakilerden daha fazla izin vermek isteyebilirsiniz, fakat bunların en azları açıklanmaktadır:

dr-------- Dizin içeriği listelenebilir, fakat dosya nitelikleri okunamaz.
d--x------ Dizine girilebilir, ve tam çalıştırma yollarında kullanılabilir
(Ç.N.: Dizin içindeki dosyalar listelenmediği için, çalıştırmak istediğiniz
dosyanın ismini de bilmenizi gerektirir, ve dizinle birlikte tam yolunu
yazdığınız takdir çalıştırmanız mümkündür).

dr-x------ Dosya nitelikleri sahip tarafından okunabilir.
d-wx------ Dosyalar, dizinin içine girilmeksizin yaratılabilir/silinebilir.
d------x-t Dosyaların yazma hakkı olan diğerlerince silinmesini engeller. /tmp dizininde
kullanılır.
d---s--s-- Bir etkisi yoktur.

Sistem yapılanış dosyaları (genelde /etc içinde), genelde 640 kipindedir (-rw-r-----), ve sahipleri root´tur. Sitenizin güvenlik gereksinimlerine bağlı olarak, bunun üzerinde değişiklik yapmak isteyebilirsiniz. Asla herhangi bir sistem dosyasını grup veya herkes tarafından yazılabilir durumda bırakmayın. Bazı yapılanış dosyaları, /etc/shadow da buna dahildir, sadece root tarafından okunabilir durumda olmalı. /etc içindeki bazı dizinler de en azından diğer kullanıcılar tarafından erişebilir olmamalı.

SUID Kabuk Betikleri
SUID kabuk betikleri, ciddi bir güvenlik riskidir, ve bu sebeple çekirdek tarafından hoş karşılanmazlar. Bir kabuk betiğinin ne kadar güvenli olduğunu düşünürseniz düşünün, bir korsan ondan yararlanarak bir root kabuğuna erişebilir.

5.3 Bütünlük Denetimi
Yerel (ve ağ) saldırılarını ortaya çıkarmanın çok iyi bir yolu da bir bütünlük denetleyici, örneğin Tripwire, Aide veya Osiris gibi bir program çalıştırmaktır. Bu bütünlük denetleyiciler, bütün önemli ikili dosyalarınızın üzerinde bir sağlama toplamı hesaplar, ve dosyalar iyi durumda olduklarındaki toplamlarla karşılaştırır. Sonuç olarak, dosyalardaki değişiklikler farkedilebilir.

Bu tür programları bir diskete kurmak, ve disketin yazma korumasını kapatmak iyi bir fikirdir. Bu yolla saldırganlar bütünlük denetleyicisinin kendisini veya veritabanını kurcalayamazlar. Bir kere bunun gibi bir düzeneğiniz olduktan sonra, bu düzeneği normal yönetim görevleriniz arasında kullanmak, ve değişen bir şeyler olup olmadığını görmek de iyi bir fikirdir.

Hatta, crontab´a denetleyicinizin her gece disketten çalışması için bir girdi ekleyebilir, ve sabaha sonuçlarını gözden geçirebilirsiniz. Aşağıdaki gibi bir şey size her sabah 5:15´te bir raporu mektup olarak yollar:

# set mailto
MAILTO=kevin
# run Tripwire
15 05 * * * root /usr/local/adm/tcheck/tripwire

Bütünlük denetleyicileri, aksi takdirde farkedilmesi zor olan saldırganları ortaya çıkarmak konusunda bir nimettir. Ortalama bir sistemde çok fazla dosya değiştiği için, hangisinin bir korsan tarafından, hanginizin kendiniz tarafından değiştirildiği konusunda dikkatli olmak zorundasınız.

Tripwire´ın açık kaynak sürümünü, ücretsiz olarak http://www.tripwire.org/ bulabilirsiniz. Kitapçıklar ve destek ise satın alınabilir.

Aide, http://www.cs.tut.fi/~rammer/aide.html adresinde,

Osiris ise http://www.shmoo.com/osiris/ adresinde

bulunabilir.

5.4 Truva Atları
Truva Atlarının ismi Homeros´un İlyada destanındaki ünlü numaradan gelmektedir. Bunun arkasındaki fikir, bir korsanın, kulağa çok hoş gelen bir program veya ikili dosya dağıtıp, diğer insanların dosyayı indirmesi ve root olarak çalıştırmasını teşvik etmesidir. Çalıştırılan program, sistem güvenliğini dikkat çekmeden bozar. İnsanlar indirdikleri ve çalıştırdıkları dosyanın tek bir şey yaptığını (ve bunu çok iyi yapıyor da olabilir) düşünürler, ama program bir taraftan güvenliğe de zarar vermek ile meşguldür.

Makinenize hangi programları kurduğunuza dikkat edin. Red Hat, RPM dosyaları için, programın gerçeğini kurduğunuzu doğrulayabilmeniz amacıyla, MD5 sağlama toplamları ve PGP imzaları sağlar. Diğer dağıtımlar da benzer yöntemler kullanır. Asla bilmediğiniz, kaynak kodu elinizde bulunmayan bir ikili dosyayı, root olarak çalıştırmayın! Çok az saldırgan kaynak kodlarını halka açık hale getirir.

Karmaşık olabilir, fakat bir programın kaynak kodunu gerçek dağıtım sitesinden aldığınıza emin olun. Eğer program root olarak çalışacaksa, güvendiğiniz birinin kaynak koduna bakmasını ve doğrulamasını sağlayın

6. Parola Güvenliği ve Şifreleme
Bugün en önemli güvenlik özelliklerinden biri parolalardır. Hem sizin hem de tüm kullanıcılarınız için, güvenli, tahmin edilemeyen parolalara sahip olmak önemli bir konudur. Yakın zamanlı Linux dağıtımlarının çoğu, kolay tahmin edilebilir bir parola belirlemenizi engelleyen passwd programları ile birlikte gelir. passwd programınızın güncel ve bu özelliklere sahip olduğundan emin olun.

Şifrelemenin derin anlamda tartışılması bu belgenin konusu ötesindedir, ama bir giriş yapılabilir. Şifreleme gerçekten yararlıdır, hatta bu zaman ve çağda gereklidir de. Şifrelemenin bir çok yöntemi vardır ve her biri kendi özellikler kümesini birlikte getirir.

Bir çok Unix (ve Linux bir istisna değil), parolalarınızı şifrelemek için çoğunlukla tek yönlü, DES (Data Encryption Standard - Veri Şifreleme Standardı) adında bir algoritma kullanır. Şifrelenmiş parola (tipik olarak) /etc/passwd veya (daha az sıklıkla) /etc/shadow dosyasının içinde tutulur. Sisteme giriş yapmaya kalktığınızda, girmiş olduğunuz parola tekrar şifrelenir, ve parola dosyalarının içindeki ile karşılaştırılır. Eğer uyarsa, o zaman aynı parola olmalı demektir, ve erişime izin verilir. DES aslında iki yönlü bir şifreleme algoritmasıdır (doğru anahtar olduğunda, bir mesajı şifreleyebilir veya şifreli bir mesajın şifresini çözebilirsiniz). Bununla beraber, DES´in Unixler üzerindeki değişik biçimi tek yönlüdür. Bunun anlamı, /etc/passwd (veya /etc/shadow) dosyasının içindeki şifrelenmiş parolaya bakarak, şifreleme algoritmasını tersine çevirmek yoluyla parolayı bulmak mümkün olmamalıdır.

Crack veya John the Ripper (Bkz. Crack) programlarında olduğu gibi kaba kuvvet saldırıları, parolanızı yeterince rastgele değilse bulabilir. PAM modülleri (aşağıda), parolalarınız ile birlikte başka bir şifreleme algoritmasının kullanılmasına izin verir (MD5 vb.). Crack programını kendi lehinizde de kullanabilirsiniz. Kendi parola veritabanınızı, güvensiz parolalara karşı Crack programını çalıştırarak düzenli olarak denetlemeyi düşünün. Güvensiz parolaya sahip kullanıcıyla iletişim kurarak, parolasını değiştirmesini isteyebilirsiniz.

İyi bir şifrenin nasıl seçildiği hakkında bilgi almak için http://consult.cern.ch/writeup/security/security_3.html for adresine gidebilirsiniz.

6.1 PGP ve Açık Anahtarlı Şifreliyazım

Açık anahtar şifreliyazım, örneğin PGP´de kullanılan gibi, bir anahtarı şifreleme, diğer bir anahtarı da şifre çözme için kullanır. Geleneksel şifreleme tekniklerinde, şifreleme ve şifre çözme için aynı anahtar kullanılır. Bu anahtarın, her iki tarafta da bulunması, dolayısıyla bir şekilde bir tarafdan diğer tarafa güvenli şekilde aktarılmış olması gerekir.

Şifreleme anahtarının güvenli aktarımını kolaylaştırmak için, açık anahtarlı şifreleme iki ayrı anahtar kullanır: bir açık anahtar ve bir de özel anahtar. Herkesin açık anahtarı diğerlerine şifreleme yapabilmesi amacıyla açıktır, ama herkes özel anahtarını, doğru açık anahtarla yapılmış şifreyi açabilmek için diğerlerinden gizli tutar.

Hem açık anahtarın hem de gizli anahtar şifreliyazımın bazı avantajları vardır. İkisi arasındaki farklar hakkında bilgi edinmek için the RSA Cryptography FAQ (RSA Şifreliyazım SSS) belgesine göz atabilirsiniz.

PGP (Pretty Good Privacy, Oldukça İyi (Kişisel) Gizlilik) Linux´ta iyi desteklenir. 2.6.2 ve 5.0 sürümlerinin iyi çalıştığı biliniyor. İyi bir PGP tanıtımı ve nasıl kullanıldığı ile ilgili bilgiyi PGP SSS içermektedir: http://www.pgp.com/service/export/faq/55faq.cgi

Ülkeniz için uygun sürümü kullandığınızdan emin olun. ABD Hükümetinin dışsatım sınırlamalarından dolayı, güçlü şifrelemenin elektronik yollarla ülke dışına aktarılması yasaktır.

ABD dışsatım denetimleri, artık ITAR tarafından değil, EAR (Export Administration Regulations - Dışsatım Yönetim Düzenlemeleri) tarafından idare edilmektedir.

Ayrıca, Linux üzerinde PGP yapılandırmasını adım adım anlatan bir rehber http://mercury.chem.pitt.edu/~angel/LinuxFocus/English/November1997/article7.html. adresinde bulunmaktadır. Bu rehber PGP´nin uluslararası sürümleri için yazılmıştır, ama ABD sürümü için de uyarlanabilir. Bunun yanısıra Linux´un son sürümleri için bir yamaya ihtiyacınız olabilir. Bu yamaya ftp://metalab.unc.edu/pub/Linux/apps/crypto adresinden ulaşabilirsiniz.

PGP´nin ücretsiz ve açık kaynak şekliyle yeniden hayata geçirme amacını taşıyan bir proje var. GnuPG, PGP´nin yerini alacak tamamlanmış ve ücretsiz bir yazılım. IDEA veya RSA´yı kullanmadığı için sınırlandırma olmaksızın kullanılabilir. GnuPG aşağı yukarı OpenPGP ile uyumlu. Daha fazla bilgi için GNU Gizlilik Nöbetçisi ana sayfasına bakabilirsiniz: http://www.gnupg.org/.

Şifreliyazım ile ilgili daha fazla bilgi RSA şifreliyazım SSS´ında bulunabilir: http://www.rsa.com/rsalabs/newfaq/. Burda, Diffie-Hellman, Açık-Anahtarlı Şifreliyazım, Sayısal Sertifika vb. konular hakkında bilgi bulabilirsiniz.

6.2 SSL, S-HTTP, HTTPS ve S/MIME
Kullanıcılar sık sık çeşitli güvenlik ve şifreleme protokolleri arasındakı farkları, ve nasıl kullanıldıklarını sorar. Bu bir şifreleme belgesi olmamakla birlikte her bir protokolün ne olduğunu ve daha fazla bilginin nerde bulunabileceğini açıklamak iyi bir fikir olabilir.

SSL: - SSL, veya Secure Sockets Layer (Güvenli Soket Katmanı), Netscape tarafından İnternet üzerinde güvenlik sağlamak amacıyla geliştirilen bir şifreleme yöntemidir. SSL veri aktarım katmanında işlev görür, güvenli bir şifreli veri kanalı oluşturduğu için bir çok veri tipini şifreleyebilir. Bu en yaygın olarak, Communicator güvenli bir WWW sitesine bağlandığı, ve güvenli bir belgeyi görüntülemek istediğinde görülür. SSL, Netscape Communications şirketinin diğer veri şifrelemelerinin olduğu kadar, Communicator´ın da güvenli iletişim temellerini oluşturur. Daha fazla bilgi için http://www.consensus.com/security/ssl-talk-faq.html adresine bakabilirsiniz. Netscape´in güvenlikle ilgili hayata geçirdiği diğer örnekler, ve bu protokoller için iyi bir başlangıç noktası da http://home.netscape.com/info/security-doc.html adresinde bulunabilir.

S-HTTP: - S-HTTP, İnternet üzerinde güvenlik servislerini sağlayan bir diğer protokoldür. Tasarlanma amacı gizlilik, kimlik doğrulama, bütünlük, ve inkar edememe (kendisinden başkası olduğunu söyleyememe) olan S-HTTP, aynı zamanda birden çok anahtar-yönetimi mekanizmasını ve şifreleme algoritmasını, taraflar arasındaki aktarımda yer alan seçenek kararlaştırılması yoluyla destekler. S-HTTP, kendisini hayata geçirmiş olan belirli yazılımlarla sınırlıdır, ve her bir mesajı ayrı ayrı şifreler (RSA Şifreliyazım SSS, Sayfa 138)

S/MIME: - S/MIME, veya Güvenli Çokamaçlı İnternet Mektup Uzantısı (Secure Multipurpose Internet Mail Extension), elektronik mektup ve İnternet üzerindeki diğer mesajları şifrelemek için kullanılan bir şifremele standardıdır. RSA tarafından geliştirilen açık bir standarttır, dolayısıyla bir gün Linux üzerinde görme olasılığımız yüksektir. S/MIME ile ilgili daha fazla bilgi http://home.netscape.com/assist/security/smime/overview.html adresinde bulunabilir.

6.3 Linux IP Güvenliği´nin (IPSec) Hayata Geçirilmesi
CIPE ve diğer veri şifreleme biçimlerinin yanında, IPSEC´in de Linux için bir kaç hayata geçirilme örneği vardır. IPSEC, IP ağ düzeyinde şifreliyazımsal-güvenli iletişimler yaratmak, ve kimlik doğrulama, bütünlük, erişim denetimi ve gizlilik sağlayabilmek amacıyla IETF tarafından gösterilen bir çabadır. IPSEC ve İnternet taslağı üzerinde daha fazla bilgiye http://www.ietf.org/html.charters/ipsec-charter.html. adresinden ulaşabilir, ayrıca anahtar yönetimini içeren diğer protokollere, ve bir IPSEC mektuplaşma (haberleşme) listesi ve arşivlerine ulaşabilirsiniz.

Arizona Üniversitesi´nde geliştirilen, Linux için x-çekirdek (x-kernel) uygulamasi, x-çekirdek adı verilen ağ protokollerinin hayata geçirilmesi için nesne tabanlı bir iskelet kullanır. Bununla ilgili bilgi http://www.cs.arizona.edu/xkernel/hpcc-blue/linux.html adresinde bulunabilir. En basit anlatımla, x-çekirdek, mesajların çekirdek düzeyinde aktarılması yöntemidir, ki bu hayata geçirilmesini kolaylaştırır.

IPSEC´in ücretsiz bir diğer uygulaması da Linux FreeS/WAN IPSEC´tir. WWW sayfalarında belirtildiğine göre,

Bu servisler, güvenmediğiniz ağların içinde güvenli tüneller oluşturmanızı sağlar. Güvenilmeyen ağdan geçen herşey IPSEC ağ geçidi tarafından şifrelenir ve diğer uçtaki ağ geçidinde şifresi çözülür. Sonuç bir Sanal Özel Ağ, yani VPN´dir (Virtual Private Network). Bu, bir takım farklı sitelerdeki güvensiz İnternet ile birbirine bağlı bulununan makineler içerdiği halde, etkin anlamda özel bir ağdır.
Bilgisayarınıza indirmek isterseniz, http://www.xs4all.nl/~freeswan/, adresinden ulaşabilirsiniz. Bu belge yazıldığı sırada (Ç.N.: İngilizcesi yazıldığı sırada) sürüm 1.0 henüz çıkmıştı.

Diğer şifreleme biçimleri gibi, bu da dışsatım sınırlamaları nedeniyle çekirdek ile birlikte dağıtılmıyor.

6.4 ssh (Güvenli Kabuk) and stelnet
ssh ve stelnet, uzak sistemlere giriş yapabilmenizi, ve şifreli bir bağlantı kurabilmenizi sağlayan programlar grubudur.

openssh, ise rlogin, rsh ve rcp´nin yerine geçen güvenli bir programlar grubudur. Kullanıcıların kimliğini doğrulamak için ve iki bilgisayar arasındaki iletişimi şifrelemek için açık anahtarlı şifreliyazım tekniğini kullanır. Uzaktaki bir bilgisayara güvenli şekilde giriş yapmak veya bilgisayarlar arasında veri kopyalama yapmak, ama bu sırada gelebilecek ortadaki-adam (oturum kaçırma) ve DNS taklit saldırılarını engellemek amacıyla kullanılabilir. Bağlantılarınız arasındaki verilerı sıkıştırır, ve bilgisayarlar arasındaki X11 iletişimini güvenli hale getirir.

Şu anda bir çok ssh uygulaması mevcut. Data Fellows tarafından hayata geçirilen özgün ticari sürümü http://www.datafellows.com/ adresinde bulunabilir.

Mükemmel Openssh uygulamasında, Data Fellows ssh´sinin önceki sürümlerinden biri taban oluşturmuş, ve patentli veya tescilli herhangi bir parça bulunmaması için tamamen yeniden bir çalışma yapılmıştır. BSD lisansı altında ücretsiz olarak dağıtılmaktadır: http://www.openssh.com/.

ssh´yi sıfırdan yeniden yazmak amacıyla, psst... adıyla başlatılan bir açık kaynak proje daha mevcut. Daha fazla bilgi için: http://www.net.lut.ac.uk/psst/

ssh´yi Windows iş istasyonunuzdan Linux ssh sunucunuza bağlanmak amacıyla da kullanabilirsiniz. Ücretsiz olarak dağıtılan bir çok Windows istemcisi de mevcut, bunlardan birine http://guardian.htu.tuwien.ac.at/therapy/ssh/ adresinden ulaşabilirsiniz. Data Fellows´un ticari bir uygulamasına ise aşağıdaki adresten ulaşılabiliyor olmalı: http://www.datafellows.com/.

SSLeay, Netscape´in Güvenli Soket Katmanı protokol uygulamasının, Eric Young tarafından yazılan ücretsiz bir sürümü. Güvenli telnet gibi bazı uygulamalar, Apache için bir modül, bir takım veritabanları, ve DES, IDEA, ve Blowfish algoritmaları SSLeay´in içinde bulunabilir.

Bu kütüphaneyi kullanarak, telnet bağlantısı üzerinde şifreleme yapan güvenli bir telnet uygulaması yaratıldı. SSH´nin tersine, stelnet SSL´yi, Netscape tarafından geliştirilen Güvenli Soket Katmanı´nı kullanıyor. Güvenli telnet ve Güvenli FTP hakkında bilgiyi SSLeay SSS´ından başlayarak bulabilirsiniz: http://www.psy.uq.oz.au/~ftp/Crypto/.

Bir diğer güvenli telnet/ftp uygulaması ise SRP. WWW sayfalarından:

SRP projesi, dünya çapında ücretsiz kullanım için güvenli İnternet yazılımı geliştiriyor. Tamamen güvenli bir Telnet ve FTP dağıtımından başlayarak, ağ üzerindeki zayıf kimlik doğrulama sistemlerini değiştirmeyi, bunu yaparken de güvenlik uğruna kullanıcı-dostluğunu kurban etmemeyi amaçlıyoruz. Güvenlik, varsayılan olmalı, bir seçenek değil!
Daha fazla bilgi için: http://srp.stanford.edu/srp.

6.5 PAM - Takılabilir Kimlik Doğrulama Modülleri
Red Hat Linux dağıtımlarının yeni sürümleri, PAM adı verilen birleşmiş bir kimlik doğrulama tasarımı ile birlikte geliyor. PAM, kimlik doğrulama yöntem ve gereksinimlerinizi çalışma kesilmeksizin değiştirmenize izin veriyor, ve ikililerinizin yeniden derlenmesine gerek bırakmaksızın bütün yerel kimlik doğrulama yöntemlerinizi çevreliyor. PAM yapılandırması, bu belgenin konusu dışında, bununla birlikte daha fazla bilgi için PAM sitesini şöyle bir gözden geçirmeyi ihmal etmeyin: http://www.kernel.org/pub/linux/libs/pam/index.html.

PAM ile yapabileceklerinizden sadece bir kaçı:

Parolalarınız için DES´ten başka bir şifreleme kullanma (Böylelikle kaba kuvvet saldırılarını daha da zorlaştırma)
Tüm kullanıcılarınızın üzerinde, kaynak sınırlandırmaları koyabilme, böylelikle servis-reddi saldırılarını engelleme (işlem sayısı, bellek miktarı vb.)
Çalışma kesilmeksizin gölge parolaya geçiş olanağı (aşağıya bakın)
Belirli kullanıcıların, sadece belirli zamanlarda ve belirli yerlerden giriş yapmalarına izin verme
Sisteminizi bir kaç saat içinde kurduktan ve yapılandırdıktan sonra, bir çok saldırıyı gerçekleşmeden durdurabilirsiniz. Örneğin, kullanıcıların ev dizinlerindeki .rhosts dosyalarının kullanımını engellemek için, sistem genelinde /etc/pam.d/rlogin dosyasına aşağıdaki satırları ekleyerek PAM´i kullanabilirsiniz:

#
# Kullanıcılar için rsh/rlogin/rexec kullanımını yasakla
#
login auth required pam_rhosts_auth.so no_rhosts

--------------------------------------------------------------------------------

6.6 Şifreliyazımsal IP Sarma (CIPE)
Bu yazılımın birincil amacı (gizlice dinleme, trafik çözümlemesi ve araya sahte mesaj sokmaya karşı), İnternet gibi güvensiz paket ağı boyunca oluşturulan alt ağ bağlantılarını güvenli hale getirmede bir kolaylık sağlamaktır.

CIPE veriyi ağ düzeyinde şifreler. Bilgisayarlar arasında ağ üzerinde seyahat eden paketler şifrelenir. Şifreleme motoru, paketleri alan ve gönderen sürücüye yakın bir yerdedir.

Bu, verileri soket düzeyinde bağlantılara göre şifreleyen SSH´den farklıdır. Farklı bilgisayarda çalışan programlar arası mantıksal bağlantılar şifrelenir.

CIPE, Sanal Özel Ağ yaratmak amacıyla tünellemede kullanılabilir. Düşük-düzey şifrelemenin, uygulama yazılımında değişiklik yapmaksızın VPN´de bağlı iki ağ arasında şeffaf şekilde çalıştırılabilme getirisi vardır.

CIPE belgesinden özet:

IPSEC standartları, (diğer şeyler arasında) şifrelenmiş VPN´ler oluşturmak için kullanılabilecek protokoller kümesini tanımlar. Bununla birlikte, IPSEC, bir çok seçeneği olan ağır ve karışık bir protokol kümesidr, protokolün bütün olarak hayata geçirilebildiği durumlar nadirdir ve bazı konular (anahtar idaresi gibi) tam olarak çözülmemiş durumdadır. CIPE, değiştirgelenebilen bir çok şeyin (kullanılan asıl şifreleme algoritmasının seçimi gibi) kurulum zamanındaki sabit bir seçim olduğu daha basit bir yaklaşım kullanır. Bu esnekliği kısıtlar, ama daha basit (ve dolayısıyla daha etkili, böcek ayıklamasını kolaylaştıran) bir uygulama olanağı sağlar.
Daha fazla bilgi http://www.inka.de/~bigred/devel/cipe.html adresinde bulunabilir.

Diğer şifreleme biçimleri gibi, dışsatım kısıtlamaları yüzünden çekirdek ile birlikte dağıtılmamaktadır.

6.7 Kerberos
Kerberos, MIT´teki (Massachusetts Teknoloji Enstitüsü) Athena Projesi tarafından geliştirilen bir kimlik doğrulama sistemidir. Kullanıcı sisteme giriş yaptığında, Kerberos kullanıcının kimliğini doğrular (bir parola kullanarak), ve kullanıcıya ağa dağılmış diğer sunucular ve bilgisayarlara kimliğini kanıtlamak için bir yol sağlar.

İşte bu kimlik doğrulama rlogin gibi programlar tarafından kullanılır (.rhosts dosyası yerine), ve kullanıcıya diğer bilgisayarlara parolasız girebilmesi için izin verilir. Bu kimlik doğrulama yöntemi posta sistemi tarafından da mektubun doğru kişiye dağıtıldığından emin olmak, ve gönderen kişinin iddia ettiği kişi olduğunu garanti altına almak amacıyla kullanılabilir.

Kerberos ve birlikte gelen diğer programlar, kullanıcıların başka birini taklit yoluyla sistemi yanıltmasını engeller. Ne yazık ki, Kerberos´u kurmak kökten değişiklik ister, bir çok standard programın yenileriyle değiştirilmesini gerektirir.

Kerberos hakkında daha fazla bilgi almak için The Kerberos FAQ (SSS)´a, kodu almak içinse http://nii.isi.edu/info/kerberos/ adresine bakabilirsiniz..

[Kaynak: Stein, Jennifer G., Clifford Neuman, and Jeffrey L. Schiller. Kerberos: An Authentication Service for Open Network Systems (Kerberos: Açık Ağ Sistemleri için Bir Kimlik Doğrulama Servisi USENIX Konferans Tutanakları, Dallas, Texas, Winter 1998.]

Kerberos, bilgisayarınızın güvenliğini iyileştirmede ilk adımınız olmamalı. Oldukça kapsamlı olduğu gibi, örneğin SSH kadar yaygın olarak da kullanılmamaktadır.

6.8 Gölge Parolalar
Gölge parolalar, şifrelenmiş parola bilgilerinizi normal kullanıcılardan gizli tutmanın bir yoludur. Hem Red Hat hem de Debian Linux dağıtımlarının yeni sürümleri, gölge parolaları var sayılan yapılandırmada kullanıyor, fakat diğer sistemlerde, şifrelenmiş parolalar, herkesin okuyabileceği şekilde /etc/passwd dosyasında saklanıyor. Herhangi biri bunlar üzerinde parola-tahmin programları kullanarak ne olduklarını bulmaya çalışabilir. Gölge parolalar ise tam tersine /etc/shadow dosyasında saklanır, ve sadece yetkili kullanıcılar okuyabilir. Gölge parolalar, kullanılabilmek için, parola bilgisine erişime gereksinim duyan bütün yararlı programlar tarafından destekleniyor olmalıdır. PAM (yukarıda) de bir gölge modülünün takılmasına izin verir, ve çalıştırabilir dosyaların yeniden derlenmesini gerektirmez. Daha fazla bilgi için Shadow-Password HOWTO (Gölge-Parola NASIL) dosyasına başvurabilirsiniz: http://metalab.unc.edu/LDP/HOWTO/Shadow-Password-HOWTO.html . Yalnız oldukça eski olabilir ve PAM´ı destekleyen dağıtımlar için gerek yoktur.

6.9 Crack ve John the Ripper
Herhangi bir nedenle passwd programı tahmini-zor parolalar seçmeye zorlayamıyorsa, bir parola-kırıcı program çalıştırmak, ve kullanıcılarınızn parolalarının güvenli olduğundan emin olmak isteyebilirsiniz.

Parola kıran programlar basit bir düşünceye dayanarak çalışır: Sözlükteki her sözcüğü, ve sözcüklerden türeyen ifadeleri dener. Önce bunları şifreler, daha sonra sistemdeki şifrelenmiş parola ile karşılaştırır. Eğer birbirini tutarsa, parolayı bulmuş olurlar.

En dikkate değer ikisi Crack ve John the Ripper olmak üzere ( http://www.false.com/security/john/index.html) ortalarda dolaşan bir kaç program mevcuttur. Bu programlar çok fazla işlemci zamanı alırlar, fakat önce kendiniz çalıştırarak ve zayıf parolası olan kullanıcıları farkederek herhangi bir saldırganın bunları kullanarak sisteme girip giremeyeceğini öğrenebilirsiniz. Dikkat edilmesi gereken bir nokta, bir saldırganın bu programları kullanabilmesi için, önce başka bir delik kullanarak /etc/passwd dosyasını okumuş olması gerekir ve bu tür delikler düşündüğünüzden daha yaygındır.

Güvenlik, en güvensiz bilgisayar kadar güçlü olduğundan, belirtilmelidir ki, eğer ağınızda Windows makineler varsa L0phtCrack programına da bir göz atmak isteyebilirsiniz. L0phtCrack Windows için bir parola kırma uygulamasıdır: http://www.l0pht.com/

6.10 CFS - Şifreliyazımsal Dosya Sistemi ve TCFS - Şeffaf Şifreliyazımsal Dosya Sistemi
CFS bütün dizin ağaçlarını şifrelemenin, ve kullanıcıların bu dizinlerde şifreli dosyalar saklayabilmesini sağlamanın bir yoludur. Yerel makinede çalışan bir NFS sunucusundan yararlanır. RPM dosyalarını, http://www.zedz.net/redhat/ adresinden, ve nasıl çalıştığı hakkında daha fazla bilgiyi ise ftp://ftp.research.att.com/dist/mab/ adresinden bulabilirsiniz.

TCFS, dosya sistemine daha fazla bütünlük katarak CFS´in geliştirilmiş halidir, böylece dosya sisteminin şifrelenmiş olduğu kullanıcılara şeffaftır. Daha fazla bilgi: http://edu-gw.dia.unisa.it/tcfs/.

Ayrıca tüm dosya sistemleri üzerinde de kullanılabilir. Dizin ağaçları üzerinde de çalışılabilir.

6.11 X11, SVGA ve Görüntü Güvenliği

X11
Saldırganların parolalarınızı yazarken çalmasını, ekranda okuduğunuz belge ve bilgileri okumasını, hatta root erişimi sağlama için bir delik kullanmasını engellemek amacıyla, çizgesel görüntünüzü güvenli hale getirmeniz önem taşır. Ağ üzerinde uzak X uygulamaları çalıştırmak da, koklayıcıların uzak sistemle olan tüm etkileşiminizi görmeleri açısından, tehlike dolu olabilir.

X bir takım erişim-denetim mekanizmalarına sahiptir. Bunların en basiti bilgisayar bazında olandır. Görüntünüze erişmesine izin verdiğiniz bilgisayarlar için xhost programını kullanırsınız. Bu kesinlikle çok güvenli değildir, çünkü biri makinenize erişim sağlarsa, xhost + saldırganın makinesi yaparak rahatlıkla girebilir. Ayrıca, güvensiz bir makineden erişime izin verirseniz, oradaki herhangi biri görüntünüzü bozabilir.

Giriş yapmak için xdm (X Display Manager, X Görüntü Yöneticisi) kullanırken, çok daha iyi bir erişim yönteminiz vardır: MIT-MAGIC-COOKIE-1. 128 bitlik bir kurabiye üretilir ve .Xauthority dosyanızda saklanır. Eğer uzak bir makineye görüntü erişim izni vermek isterseniz, xauth komutunu ve .Xauthority dosyanızdaki bilgiyi bunu sağlamak için kullanabilirsiniz. Remote-X-Apps mini-howto (Uzak-X-Uygulamaları Mini-NASIL) belgesine bir göz atabilirsiniz: http://metalab.unc.edu/LDP/HOWTO/mini/Remote-X-Apps.html.

Güvenli X bağlatıları için ssh (yukarıda bkz. ssh) da kullanabilirsiniz. Bunun son kullanıcıya şeffaf olması avantajı vardır, ve ağda şifrelenmemiş hiç bir veri akışının olmadığı anlamına gelir.

X güvenliği ile ilgili daha fazla bilgi için Xsecurity man sayfasına bir göz atın. En güvenilir yol, konsola giriş yapmak için xdm, üzerinde X programları çalıştırmak istediğiniz uzak sitelere gitmek içinse ssh kullanmaktır.

SVGA
SVGAlib programları, Linux makinenizin video donanımına erişmek için tipik olarak SUID-root´tur. Bu onları çok tehlikeli yapar. Eğer göçerlerse, kullanılır bir konsol almak için tipik olarak makinenizi yeniden başlatmak zorunda kalırsınız. SVGA programlarınızın düzgün olduğundan, en azından bir şekilde güvenilir olduğundan emin olun. Daha da iyisi, hiç çalıştırmayın.

GGI (Genel Çizgesel Arabirim Projesi)
Linux GGI projesi, Linux´ta video arabirimlerinden kaynaklanan bir takım problemleri çözmeyi deneyen bir projedir. CGI, bir parça video kodunu Linux çekirdeğine taşır, sonra video sistemine erişimi denetler. Bu, çekirdeğinizin iyi bir durumunun herhangi bir zamanda tekrar çağrılabileceği anlamına gelir. Verdikleri güvenli anahtar sayesinde, konsolunuzda çalışan bir Truva atı login programının olmadığından emin olabilirsiniz. http://synergy.caltech.edu/~ggi/

7. Çekirdek Güvenliği
Bu bölümde güvenlikle ilgili çekirdek yapılandırma seçeneklerini açıklayacak, ne işe yaradıklarını ve nasıl kullanıldıklarını anlatacağız.

Çekirdek, bilgisayarınızın ağını denetim altında tuttuğu için, çok güvenli olması ve bozulmaması önemli. En yeni ağ saldırılarını engellemek için, çekirdek sürümünüzü güncel tutmaya çalışmalısınız. Çekirdeklerinizi ftp://ftp.kernel.org/ adresinden, veya dağıtıcınızdan bulabilirsiniz.

Ana Linux çekirdeğine, birleştirilmiş bir şifre yaması sağlayan uluslararası bir grup var. Bu yama, dışsatım kısıtlamaları yüzünden ana çekirdeğe dahil edilemeyen şeyler ve bazı şifreliyazımsal alt sistemler için destek sağlıyor. Daha fazla bilgi için: http://www.kerneli.org/

7.1 2.0 Çekirdek Derleme Seçenekleri
2.0.x çekirdekleri için izleyen seçenekler geçerli. Bu seçenekleri çekirdek yapılandırma işlemi sırasında görürsünüz. Burdaki yorumların çoğu ./linux/Documentation/Configure.help belgesinden, aynı belge çekirdeğin make config aşamasında Help (Yardım) kısmında da kullanılıyor.

Ağ Ateşduvarları (CONFIG_FIREWALL)
Bu seçenek, eğer Linux makinenizde ateşduvarı kullanacaksanız, veya maskeleme yapacaksanız açık olmalı. Eğer sıradan bir istemci makine olacaksa, kapata da bilirsiniz.

IP: yönlendirme/ağ geçidi (CONFIG_IP_FORWARD)
IP yönlendirmesini açarsanız, Linux kutunuz bir yöneltici haline gelir. Eğer makineniz ağ üzerinde ise, bir ağdan diğerine veri yönlendiriyor olabilirsiniz, belki de bunun olmasını engelleyen bir ateşduvarını devre dışı bırakarak. Normal çevirmeli ağ kullanıcıları bunu kapatmak isteyecektir, diğer kullanıcılar ise bunun güvenlik yan etkileri üzerinde düşünmelidir. Ateşduvarı görevi yapacak makineler bu seçeneğin açık olmasını, ve ateşduvarı yazılımıyla uyum içinde kullanılmasını gerektirir.

IP yönlendirmeyi şu komutu kullanarak dinamik şekilde açabilir:

root# echo 1 /proc/sys/net/ipv4/ip_forward

şu komutu kullanarak da kapatabilirsiniz:
root# echo 0 /proc/sys/net/ipv4/ip_forward

/proc dizini içindeki dosyaların sanal dosyalar olduğunu ve gösterilen boyutun dosyadan alınabilecek veri miktarını yansıtmadığını aklınızdan çıkarmayın.

IP: syn kurabiyeleri (CONFIG_SYN_COOKIES)
SYN Saldırısı, makinenizdeki tüm kaynakları tüketen bir servis reddi (DoS) saldırısıdır, sistemi yeniden başlatmak zorunda kalırsınız. Normal olarak bu seçeneği açmamanızı gerektirecek bir sebep düşünemiyoruz. 2.2.x çekirdek serisinde bu yapılandırma seçeneği syn kurabiyelerini açmaya izin verir, fakat onları açmaz. Açmak için aşağıdaki komutu kullanmalısınız:

root# echo 1 /proc/sys/net/ipv4/tcp_syncookies

IP: Ateşduvarı (CONFIG_IP_FIREWALL)
Makinenizi bir ateşduvarı olarak yapılandıracaksanız, veya maskeleme yapacaksanız, veya PPP çevirmeli ağ arabirimini kullanarak çevirmeli ağ iş istasyonunuza birinin girmesine engel olmak istiyorsanız bu seçeneği açmanız gerekir.

IP: Ateşduvarı paket günlüğü (CONFIG_IP_FIREWALL_VERBOSE)
Bu seçenek ateşduvarınızın paketler hakkında aldığı gönderici, alıcı, port gibi bilgileri verir.

IP: Kaynaktan yönlendirilen çerçeveyi düşür (CONFIG_IP_NOSR)
Bu seçenek etkinleştirilmelidir. Kaynaktan yönlendirilen çerçeveler, gidecekleri yeri paketin içinde bulundurur. Bu, paketin içinden geçtiği yöneltici tarafından incelenmemesi, ve sadece yönlendirmesi anlamına gelir. Bu, potansiyel açıklardan yararlanmak isteyen verinin sisteminize girebilmesine olanak tanıyabilir.

IP: Maskeleme (CONFIG_IP_MASQUERADE) Linux´unuzun ateşduvarı rolünü üstlendiği yerel ağınızdaki bilgisayarlardan biri dışarı bir şey göndermek isterse, Linux´unuz kendini o bilgisayar olarak maskeleyebilir, yani trafiği istenen hedefe göndererek, kendisinden geliyormuş gibi görünmesini sağlayabilir. Daha fazla bilgi için http://www.indyramp.com/masq adresine bakın.

IP: ICMP Maskeleme (CONFIG_IP_MASQUERADE_ICMP) Bu seçenek, sadece TCP ve UDP trafiğinin maskelenmesi anlamına gelen bir önceki seçeneğe ICMP maskelemesini de ekler.

IP: şeffaf vekil desteği (CONFIG_IP_TRANSPARENT_PROXY) Bu, Linux ateşduvarınızın, yerel ağdan çıkan ve uzaktaki bir bilgisayara gidecek olan tüm trafiği, şeffaf vekil sunucu adı verilen yerel bir sunucuya yönlendirebilir. Bu, yerel kullanıcıların uzak uç ile konuştuklarını sanmalarına yol açar, halbuki yerel vekile bağlanmış durumdadırlar. Daha fazla bilgi için http://www.indyramp.com/masq adresindeki IP Maskeleme NASIL belgesine göz atın.

IP: daima parçala (CONFIG_IP_ALWAYS_DEFRAG)
Genellikle bu seçenek kapalı durumdadır, fakat bir ateşduvarı veya maskeleyen bir bilgisayar oluşturuyorsanız, etkin hale getirmek isteyeceksiniz. Veri bir bilgisayardan diğerine giderken, her zaman tek bir paket halinde değil, bir kaç parçaya ayrılarak gönderilir. Burdaki sorun birinin kalan paketlere orda olması beklenmeyen bazı bilgileri sokmasıdır. Bu seçenek ayrıca, gözyaşı saldırısına karşı yama uygulanmamış içerdeki bir bilgisayara yapılan bu saldırıyı da engelleyebilir.

Paket İmzaları (CONFIG_NCPFS_PACKET_SIGNING)
Bu, 2.2.x çekirdek dizisinde yer alan ve daha güçlü güvenlik için NCP paketlerinin imzalanmasını sağlayan bir seçenektir. Olağan durumlarda kapalı bırakabilirsiniz, ama gereksinim duyarsanız orda duruyor.

IP: Ateşduvarı paket ağbağlantısı cihazı (CONFIG_IP_FIREWALL_NETLINK)
Bu, bir paketin meşruluk durumuna bakarak kabul edilip edilmeyeceğini belirlemek amacıyla, kullanıcı uzayında çalışan herhangi bir programındaki paketlerin ilk 128 baytını inceleyebilmenizi sağlayan etkileyi bir seçenektir.

7.2 2.2 Çekirdek Derleme Seçenekleri
2.2.x çekirdekleri için, seçeneklerin çoğu aynı, fakat yeni bir kaç seçenek daha var. Buradaki açıklamaların çoğu, çekirdeği derlerkenki make config aşamasında kullanılan Yardım bölümünün referans aldığı ./linux/Documentation/Configure.help belgesiyle aynıdır

(Ç.N.: Çekirdek kaynak dosyaları genelde /usr/src/linux altında bulunur, make config komutu da bu dizine girdikten sonra verilir. Bahsedilen dosya da make config komutunun verildiği dizine göre genelde ./Documentation/Configure.help altındadır)

Gereken seçeneklerin bir listesi için 2.0 açıklamalarına başvurun. 2.2 çekirdekteki en anlamlı değişiklir IP ateşduvarı kodudur. Artık ateşduvarı oluşturmak için, 2.0 çekirdeğindeki ipfwadm programının yerine ipchains programı kullanılıyor.

(Ç.N.: 2.4 çekirdek sürümünden itibaren artık bu iki programın yerine iptables kullanılmaktadır).

Soket Süzümü (CONFIG_FILTER)
Çoğu insan için bu seçeneğe hayır demek güvenlidir. Bu seçenek, tüm soketlere kullanıcı uzayında bir süzgeci bağlamanızı, ve bu yolla paketlerin geçişine izin verilip verilmeyeceğini belirlemenizi sağlar. Çok özel bir gereksinim duyuyor olmadıkça ve böyle bir süzgeç programlayabilir bilgiye sahip olmadıkça hayır demelisiniz. Ayrıca bu belgenin yazılışı sırasında (Ç.N.: Özgün İngilizce belgenin) TCP dışındaki tüm protokoller destekleniyordu.

Port Yönlendirme
Port Yönlendirme, ateşduvarındaki belirli portlarda, dışarı giden veya içeri gelen paketlerde bazı yönlendirmelerin yapılabilmesini sağlar. Bu, örneğin bir WWW sunucusunu ateşduvarının veya maskeleme bilgisisayarının arkasında çalıştıracağınız halde o WWW sunucusunun dış dünyadan ulaşılabilir durumda olması gerektiği durumlarda yararlıdır. Bir dış istemci ateşduvarının 80. portuna bir istek yollar, ateşduvarı bu isteği WWW sunucusuna yönlendirir, WWW sunucusu istekle ilgilenir ve sonuçları ateşduvarının üstünden tekrar özgün istemciye gönderir. İstemci ateşduvarının kendisinin WWW sunucusu olarak çalıştığını düşünür. Bu, eğer ateşduvarının arkasında bir WWW sunucu çiftliği bulunduruyorsanız, yük dengelemede de kullanılabilir. Bu özellik hakkında daha fazla bilgiyi http://www.monmouth.demon.co.uk/ipsubs/portforwarding.html adresinden bulabilirsiniz. Genel bilgi için ftp://ftp.compsoc.net/users/steve/ipportfw/linux21/ adresine göz atın.

Soket Süzümü (CONFIG_FILTER)
Bu seçeneği kullanarak, kullanıcı uzayındaki programları tüm soketlere bir süzgeç ekleyebilir, dolayısıyla çekirdeğe belirli tipteki verinin soket içinden geçip geçemeyeceğini bildirebilir. Linux soket süzümü şimdilik TCP dışındaki tüm soket tiplerinde çalışıyor. Daha fazla bilgi için ./linux/Documentation/networking/filter.txt adresine göz atın.

IP: Maskeleme
2.2 çekirdek maskeleme geliştirilmiş durumda. Özel protokollerin maskelenmesi için ek destek sağlıyor vb. Daha fazla bilgi için IP Chains NASIL belgesine göz atın.

7.3 Çekirdek Cihazları
Linux üzerinde güvenlik konusunda yardımcı olabilecek bir kaç blok ve karakter cihazlar mevcuttur.

Çekirdek tarafından /dev/random ve /dev/urandom cihazları, rastgele veri sağlama amacını taşır.

Hem /dev/random hem de /dev/urandom, PGP anahtarlarının üretilmesinde, ssh bağlantılarında, ve rastgele sayıların gerektiği diğer uygulamalarda kullanılmak için yeteri kadar güvenli olmalıdır. Verilen herhangi bu kaynaklardan çıkan herhangi bir sayı dizisi için saldırganlar bir sonraki sayıyı tahmin edememeli. Bu kaynaklardan elde edilen verinin kelimenin tam anlamıyla rastgele olması için çok fazla çaba ortaya konmuştur.

Bu iki cihaz arasındaki tek fark, /dev/random cihazının elindeki rastgele baytların tükenmesi, ve yenileri toplanması için beklemek zorunda oluşunuzdur. Yani kullanıcı tarafından üretilen entropinin sisteme girmesi için beklemesi durumunda uzun bir süre çalışması durabilir. Dolayısıyla /dev/random´ı kullanırken dikkatli olmak zorundasınız (Belki de yapılacak en iyi şey bu cihazı hassas anahtarlama bilgisini üretirken kullanmak, ve kullanıcıya Tamam, yeterli denilene kadar klavyesindeki tuşlara rastgele basmasını söylemektir)

/dev/random yüksek kalitede entropi sağlar, kesmeler arasındaki farklı zamanları ölçme vb. şeylerden elde edilir. Yeterli bitte rastgele veri var olana kadar çalışması durur.

/dev/urandom benzeri bir cihazdır, fakat depolanmış entropi azalmaya başladığında, olan kadarının, güçlü bir şifreliyazımsal hash değerini döndürür. Bu, rastgele veri kadar güvenli olmasa da çoğu uygulama için yeterli derecede güvenlidir.

Bu cihazlardan okuma yapmak için aşağıdaki gibi bir şey kullanabilirsiniz:

root# head -c 6 /dev/urandom | mimencode

Bu, konsola sekiz rastgele karakter yazar, örneğin parola üretimi için kullanılabilir. mimencode programını metamail paketi içinde bulabilirsiniz.
Algoritmanın açıklaması için /usr/src/linux/drivers/char/random.c´ye bi göz atın.

Bu konuda bana yardımcı olan, Theodore Y. Ts´o, Jon Lewis, ve Linux çekirdek grubundan diğerlerine teşekkürler.