ikicilik. İnanç-bilgi, ruh-beden, zihin-madde, maddi-manevi gibi son tahlilde birbirine indirgenemeyen, dolayısıyla da birbirinden türetilemeyen ya da birbiriyle açıklanamayan iki ayrı özün veya iki nihai prensibin her şeyin temelini oluşturduğunu savunan felsefi görüş. Varoluşu ikilemler halinde anlama ve anlamlandırma temeline dayalı yaklaşım.